روانشناسی گرانفروشی

میخوام یه نتیجه‌گیری  بکنم، از جنس استدلال های رائفی پور

جامعه ی آماری: فروشندگان لوازم یدکی خودرو حد فاصل میدان رازی تا میدان قزوین

طی چند سال گذشته، تقریبا هر وقت برای خرید لوازم یدکی خودرو، به این بازار مراجعه داشتم، اولین فروشگاهی که ازش قیمت گرفتم، قیمت بالاتری نسبت به بعدی ها بهم داده، و معمولا از فروشگاهی غیر از اولین فروشگاه خرید داشتم. ممکنه این آمار خیلی اتفاقی بوده، ولی یه حدس دیگه هم میشه داشت. حدسم اینه که فروشنده در همون برخورد کوتاه که خریدار وارد میشه و قیمت میپرسه، تشخیص میده که خریدار، تخمین قیمتی از جنس مورد نظر داره یا نه، و اگر تشخیص داد که خریدار قیمت نداره. فروشنده ی حرفه ای تر تشخیص میده که خریدار در همون اولین فروشگاه خریدش رو انجام میده یا ممکنه بعد از گرفتن قیمت به فروشگاههای دیگه هم یه سر بزنه. من فکر میکنم اکثر فروشنده ها با تشخیص اینکه مشتری قیمت نداره، قیمت گرونتری اعلام میکنن. چون احتمالا افراد حوصله اینکه از چند جا قیمت بگیرن رو ندارن. شاید هم قضیه برعکسه. فروشنده وقتی احساس میکنه مشتری قیمت داره، یه مقدار ارزونتر قیمت رو اعلام میکنه. 

در کل میخوام بگم که قیمتی که فروشنده اعلام میکنه، به رفتار خریدار هم بستگی داره. 

حالا رفتار این گروه آماری رو شاید بشه به صنف های دیگه هم تعمیم داد. پس بد نیست که از چند جا قیمت بگیریم. 

حتی اینکه قبل از خرید قیمت رو بپرسیم یا نه،  مؤثره. یکبار برای من پیش اومد که از فروشنده پرسیدم فلان چیز چند؟ طرف خیلی صادق بود، گفت حالا که پرسیدی مثلا ۵ تومن. ولی اگه نمی پرسیدی ۵.۵ حساب میکردم

تا استدلال رائفی پوریه بعدی بدرود.