لذت محدود

از بین لذت هایی که برای انسان وجود داره، بعضیاشون محدود هستن. مثل لذت از غذا خوردن، که تا وقتی انسان گرشنه باشه، از خوردن لذت میبره. یا لذت خوابیدن که محدود هست و بعد از چند ساعت تموم میشه. یا لذت جنسی که اون هم محدود هست و بعد از ارضا شدن دیگه لذت از بین میره. بعضی از افراد از بعضی از این لذت ها محروم هستن و دارو هایی برای ایجاد نیاز درست شده. مثلا داروی خواب برای کسانی که سخت خوابشون میبره یا دارو اشتها برای کسانی که میل به غذا خوردن ندارن. در بعضی موارد ممکنه یک شخص با اینکه مشکلی نداشته باشه، باز هم از دارو برای لذت بیشتر استفاده کنه. مثلا هستند افرادی که شابد مشکل جنسی ندارن، ولی برای طولانی شدن لذت جنسی از دارو استفاده میکنن، و این احتمالا نشونه ی اینه که اون شخص خیلی زیاد به اون لذت علاقه داره. حالا اگه علاقه ای به این شدت زیاد در شخصی که غذا خوردن بزرگترین لذت زندگیشه وجود داشته باشه و دارو هایی به قدرت دارو های جنسی برای گرسنگی هم وجود داشته باشه، اون اشخاص تا چه حد از اون دارو استفاده میکنن تا بیشتر غذا بخورن؟